De senior van de maand juni

Josée woont en werkt al haar hele leven in Leuven. Ze woont nog steeds in haar ouderlijk huis. Haar woning staat in de schaduw van het Sint-Jacobsplein. Het was een vroegere burgemeesterswoning van begin 1800. Achteraan dit gebouw hadden haar ouders een schrijnwerkerij. Op de benedenverdieping gebeurde het zagen, schaven en schuren. Op de tweede verdieping werd het hout omgevormd tot kasten, banken, deuren en ramen. Josée heeft zelfs nog de oude factuurboeken van in de jaren veertig.  

Leerkracht als roeping

In 1943 ging Josée naar de lagere school in het Paridaensinstituut in Leuven. Op de school moest iedereen zijn eigen houten bank meebrengen. Voor haar was dit echter geen probleem aangezien haar vader al vele banken voor de school gemaakt had. Daar begon het voor Josée te kriebelen. Leerkracht was voor haar een echte roeping. Na de normaalschool belandde ze in het regentaat. Ze studeerde af als leerkracht Nederlands, Frans, aardrijkskunde en geschiedenis. En ja, ze werd leerkracht in het Paridaensinstituut.  

Zonder een goede voorbereiding kwam Josée nooit voor de klas. Ze had van elke les een documentatiemapje. Haar doelstelling was om niet alleen de belangstelling van haar leerlingen op te wekken, maar ook om hen uit te dagen. Josée was zeer bij de tijd. Zo deelde ze ooit de examenvragen rond in de klas, de vragen verwisselde ze dan van plaats om zo te ontdekken wie er afkeek.  

Een groot hart voor tentoonstellingen

Niet alleen lesgeven, maar ook het organiseren van tentoonstellingen was een passie van Josée. Ze organiseerde verschillende tentoonstellingen zoals over het leven van 1900 tot heden. In de kerstperiode opende ze een kersstalletje. Ze schonk hierbij verschillende zaken aan het Museum aan de Ijzer.  

Na haar pensioen bleef Josée tot enkele jaren geleden werken als vrijwilliger in het Paridaensinstituut in Leuven. Ook als stadgids kent Leuven maar weinig geheimen voor haar. Josée verveelt zich niet en heeft eigenlijk tijd te kort.