Senior van de maand augustus 2026

Wie met Leon praat, merkt al snel dat hij niet alleen oog heeft voor mooie voorwerpen. Minstens even belangrijk zijn de contacten op de markten en de vriendschappen met collega-antiquairs.

Als jonge meubelmaker rolde Leon in de wereld van het antiek. Hij trok jarenlang naar antiek- en brocantemarkten en bezocht inboedels, waar hij leerde kijken naar wat anderen soms over het hoofd zagen. Een specifieke opleiding tot antiquair volgde hij nooit. Het vak leerde hij door veel te kijken, te lezen en op te zoeken. Je moet een voorwerp in handen nemen en leren aanvoelen waar je naar kijkt. Die kennis bouw je met de jaren op.

Sommige stukken zijn Leon altijd bijgebleven. Zo vertelt hij over een bijzondere bronzen beeldengroep. Pas toen hij in een museum in Brussel een gelijkaardig werk zag, ontdekte hij wie de maker was. Uiteindelijk werd zijn stuk via Sotheby’s in Londen verkocht. Afscheid nemen van een bijzonder voorwerp was niet altijd gemakkelijk. Maar antiek was ook zijn beroep: er moest brood op de plank komen.

Hoewel hij met pensioen is, blijft zijn passie groot. Regelmatig trekt hij nog naar rommelmarkten of antiekbeurzen. Niet meer zoals vroeger, maar 'op een lager pitje', zoals hij zelf zegt.

Leuven en Wijgmaal

Leon werd in Leuven geboren en ging er naar school. Aan zijn jonge jaren in de stad bewaart hij levendige herinneringen. Zo denkt hij spontaan terug aan de Seven Oaks, een café in een grote kelder in de Tiensestraat waar hij als jongeman kwam. Later verschoof het zwaartepunt van zijn leven naar Wijgmaal. Leon en zijn vrouw Liliane wonen er sinds 1979. Hun kinderen gingen naar school in Herent.

Wijgmaal voelt nog steeds helemaal als thuis. Leon en Liliane hebben er een goede band met hun buren. De buurt veranderde door de jaren heen: oudere buren vielen weg en jongere gezinnen kwamen in hun plaats. Het contact is daardoor soms anders, maar het gevoel dat buren op elkaar kunnen rekenen is gebleven.

Leon voelt zich veilig in Wijgmaal en ervaart het als een rustig dorp. De relatie met het Leuvense stadscentrum is wel veranderd. Toen hij jong was, trok hij vaker naar Leuven wanneer er iets te doen was. Nu zoeken hij en Liliane wat vaker de rust op. Parkeren in Leuven vindt hij moeilijker geworden en ook de stad zelf is sterk veranderd.

Leuven en de streek blijven ze op hun eigen manier ontdekken. Leon en Liliane wandelen veel en trekken er met hun museumpas geregeld op uit. Vooral historische huizen en volledig ingerichte kamers spreken Leon aan, maar eigenlijk is zijn belangstelling veel ruimer: 'Alles interesseert ons.'

Dat is ook wat Leon andere senioren wil meegeven: blijf naar buiten gaan, blijf onder de mensen komen en blijf belangstelling hebben voor wat er rondom je gebeurt.

Een wereld die snel verandert

Leon ziet ook hoe sterk de wereld tijdens zijn leven veranderd is. Alles lijkt sneller te gaan, ook letterlijk op straat, met e-steps en snelle fietsen. Maar vooral de digitalisering houdt hem bezig. Banken verdwijnen, betalingen verlopen steeds vaker digitaal en brieven worden vervangen door mails, apps en websites. Zelf trekt hij daarin zijn plan, vooral dankzij Liliane, die meer van de digitale zaken voor haar rekening neemt. Maar hoe moeten mensen van tachtig of negentig jaar die minder hulp hebben dat doen? Hij vindt het moeilijk dat mensen daardoor soms afhankelijk worden van hun kinderen of buren voor heel persoonlijke zaken, zoals hun financiën. Vroeger kende je de mensen bij de bank. Je kon binnenstappen en er was een vertrouwensband. Dat persoonlijke contact mist hij.

Ook voor digitale en telefonische oplichting is Leon op zijn hoede. Zelf kreeg hij na iets online te hebben aangeboden verdachte telefoontjes. Op een bepaald moment werd hem verteld dat er duizenden euro's van zijn rekening zouden worden gehaald. Ze vertrouwden het niet, hing op en belden zelf naar de bank. Daar bevestigden ze dat het om fraude ging. Zijn boodschap is duidelijk: laat je niet opjagen. Leon begrijpt niet waarom alles vandaag zo snel moet gaan. Vroeger was het normaal dat je voor een grote aankoop enkele dagen moest wachten tot de betaling geregeld was. Waarom kan dat nu niet meer? Neem de tijd om zelf contact op te nemen met je bank of met iemand die je vertrouwt.

Wat Leon in al die veranderingen vooral mist, is het menselijke contact. Hij heeft zijn hele leven tussen mensen gestaan. Op markten, beurzen en bij klanten werd gepraat en onderhandeld. Vandaag verloopt steeds meer communicatie via een scherm.

Juist daarom komt hij terug bij dezelfde eenvoudige boodschap: 'kom buiten en blijf geïnteresseerd in de wereld om je heen.' Ook daarom vindt Leon menselijk contact zo belangrijk.

Misschien is dat wel de rode draad door Leons leven als antiquair: oog hebben voor oude voorwerpen en hun geschiedenis, maar vooral ook voor de mensen en de wereld rondom hem.