Senior van de maand oktober

De winkel van Godelieve (86) sloot pas vorig jaar. Bijna haar hele leven werkte ze in de familiezaak. Op haar vijftiende ging ze met haar vader mee om vloerbekleding te plaatsen en te behangen. Haar moeder en haar zus Mariette runden de winkel. Na het overlijden van haar moeder nam Godelieve de zaak over met haar vijf jaar jongere broer Karel, die inmiddels is overleden.

Jarenlang vertrok ze om negen uur met de fiets naar Huis Dekeyser in Wilsele-Putkapel. Sinds de winkel in december 2025 sloot, hoeft dat niet meer. Toch staat ze nog altijd op hetzelfde uur op. Soms denkt ze: ‘O ja, ik moet niet vertrekken.’

Vergroeid met Leuven

Godelieve is geboren en getogen in Wilsele. Ze was de oudste van zes kinderen, ging in Leuven naar school en volgde handel bij de Miniemen. Aan de jeugdbeweging hield ze vriendschappen voor het leven over.

Via de familiezaak kwam ze geregeld bij de zusters van het vroegere gasthuis in de Brusselsestraat en in andere Leuvense kloosters. De zaak zorgde er voor vloerbekleding, behangwerk en gordijnen. Onlangs ging Godelieve nog eens kijken bij de Romaanse Poort. Ze vond het fijn dat niet alles veranderd was.

Ook de treinramp van Wilsele op 2 december 1954 bleef haar bij. Een trein met Duitse voetbalsupporters ontspoorde nabij de brug over de Dijle. Er vielen vele doden en gewonden. Godelieve kwam die dag veel later thuis dan voorzien. Zonder gsm kon ze haar ouders niet verwittigen. Toen ze eindelijk thuiskwam, gaf haar doodongeruste vader haar de enige draai om de oren die ze ooit van hem kreeg – niet uit boosheid, beseft ze nu, maar uit angst en opluchting.

Meegaan met veranderingen

Godelieves vader noteerde bestellingen en opmetingen soms op de achterkant van een stuk behangpapier. Haar moeder wist altijd wat ze ermee moest doen. Later deed Godelieve de boekhouding van de winkel én van het bedrijf van haar man Roger in centrale verwarming en sanitair.

Bij de invoering van de btw volgde ze cursussen. Van papieren boekhouding en floppy’s schakelde ze later over op computers. Vandaag gebruikt ze apps voor haar bankzaken. 

‘Dingen veranderen, maar je kunt ermee meegaan. Je hoeft je niet tegen alles wat nieuw is te verzetten’, zegt Godelieve. ‘Soms heb je weinig keuze. Dan begin je eraan en leer je het onderweg.’

Een winkel vol mensen

De winkel hoorde bij het gezinsleven. Toen haar vier kinderen klein waren, nam Godelieve hen mee naar de winkel; een crèche had ze nooit nodig. Later zorgde ze ook voor haar zes kleinkinderen. Inmiddels heeft ze vier achterkleinkinderen en woont haar familie nog altijd in de buurt.

Bij haar ouders was de winkel in de beginjaren open tot half tien, onder meer voor klanten die pas ’s avonds konden komen. Via haar werk leerde Godelieve veel Leuvenaars kennen. Nog altijd wordt ze geregeld herkend en aangesproken.

Godelieve en Roger stonden ook buiten de openingsuren klaar. Op een winterse zondag werd Roger gebeld voor een defecte verwarming. Omdat hij het nodige onderdeel niet in huis had, haalde hij het uit hun eigen verwarmingssysteem om de klant opnieuw warmte te bezorgen. ‘En wij dan?’, vroeg Godelieve. Zelf konden ze wel even bij haar moeder gaan zitten, vond Roger. Daar was het warm. Hun verwarming zou hij de volgende dag herstellen.

Samen aanpassen

Toen Roger driemaal per week naar de nierdialyse moest, planden ze hun leven en uitstappen rond zijn behandelingen. Hij overleed in 2011. 

‘Je kunt je aan veel aanpassen’, zegt Godelieve. ‘En bovenal: we hadden het nog altijd goed samen.’

Blijf niet thuis zitten

Na de sluiting van de winkel blijft Godelieve volop onder de mensen. Ze zingt bij Gaudeamus in Wilsele en bij Trinitas in Leuven. Naar de repetities neemt ze drie andere koorleden mee.

Na de zondagsmis in Wilsele gaat ze met enkele anderen koffiedrinken. Zulke gewone babbels vindt ze belangrijk. Haar raad aan de Leuvense senioren is dan ook duidelijk: blijf niet thuis zitten. Blijf bewegen, sluit je aan bij een koor of vereniging en zoek zelf contact met anderen. Zo geef je structuur aan je week en houd je je wereld open.

Godelieve voelt zich in Leuven niet onveilig, maar voorzichtig blijft ze wel. Sluit je woning goed af, raadt ze aan, ook als je maar vijf minuten weg bent. Laat ook nooit een raam op kiepstand openstaan.

‘Het huis goed op slot, en daarna vooral de deur uit!’