De senior van de maand april

Van Itterbeek naar Etterbeek

Frans liep lagere school bij de "nonnekes" van Itterbeek en beleefde in die tijd eigenhandig de miserie van de Tweede wereldoorlog.

Op elfjarige leeftijd ging Frans van start met zijn humaniora. Daar hing ook een verhuis aan vast, want zijn middelbare studies volgde hij in het Atheneum van Etterbeek

Keeper met moeizame doorbraak

Als jong manneke kon Frans urenlang tegen een balletje trappen tegen de muur. Af en toe ging hij naar de grote jongens kijken die voetbalden in een wei vol koeien. Al snel mocht Frans tussen bij hen in de goal staan. Duiken en vallen gingen Frans goed af. Soms schoof hij in een verse koeienvlaai en dan spoelde zijn moeder hem onder de pomp af.

Als elfjarige stond Frans in de goal van de voetbalploeg van het Atheneum in Etterbeek. Hij werd ingeschreven bij de miniemen van Anderlecht, maar kwam niet daar aan de bak. Dus ging hij maar snel naar de Provinciale Juniors van Union, waar hij wel een plaatsje wist te veroveren.

Op 15 jarige leeftijd ging Frans kijken naar een caféploeg waar de keeper meer zat dan nuchter verscheen, of hij kwam helemaal niet opdagen. De kapitein vroeg 'Frans, heb jij voetbalschoenen?' Frans hield de brilscore op het scorebord met enkele knappe reddingen en was gelanceerd.

Tegen Stade Leuven

Frans zijn prestaties bleven niet onopgemerkt. Hij kreeg de kans een oefenmatch te spelen bij Anderlecht, waar hij al van miniem was ingeschreven.

Een week na die oefenmatch kreeg Frans een uitnodiging om direct met de Provinciale Juniors op Stade Leuven te spelen. Ze wonnen met 1-2 en Frans pakte een penalty. Frans speelde tegen ploegen zoals Real Madrid, Rijsel, Udinese,  Willem II, Milan, ... Op 05/09/1955 vertrok Frans als tweede keeper van Anderlecht naar Budapest voor de Europabeker I tegen de Hongaarse kampioen Voros Loboga, waar Anderlecht verloor met 4-2.

Op 02/10/1955 speelde Frans zijn eerste wedstrijd in het eerste elftal. Dat was tegen Waterschei, waar ze wonnen met 4–1.

Op 09/10/1955 stond Frans in de goal op Antwerp waar ze verloren met 1-0. Frans beperkte de schade en onderscheidde zich door een strafschop te keren, één van zijn specialiteiten. Op 26/09/1956 werd Frans geselecteerd voor de Europabeker tegen Manchester United, maar Frans zal er nooit geraken.

Legerdienst

Frans startte op 01/10/1955 immers met zijn legerdienst in de Kazerne van Heverlee. Hij was tijdens die periode een trouwe bezoeker van dancing Tinneke in de Hertogstraat in Leuven. Daar leerde hij Josée kennen, ontegensprekelijk het mooiste meisje van Leuven.

Frans werd tijdens zijn legerdienst getroffen door een hersenvliesontsteking waarvan hij zwaar ziek was. Zijn toestand bleek kritiek. Na zes weken opname in het paviljoen voor besmettelijke ziekten volgde een lange revalidatie thuis. Gelukkig kwam het allemaal goed met zijn gezondheid. Frans zwaaide af uit het leger op 30/09/1957, zonder Josée terug te zien. Het einde van zijn legerdienst was ook het einde van zijn voetbalcarrière aan de top.

Terug van weggeweest

Op 01/10/1957 begon Frans aan een fantastische job in de promotiedienst van het Laatste Nieuws. Tijdens een rit in Leuven met de microwagen zag Frans zijn lief "Josée"uit zijn soldatentijd terug.

Frans begon ook terug te voetballen. Eerst in Rhode, daarna bij Voorwaarts Tienen. Met beide ploegen werd hij kampioen en promoveerde hijnaar Derde Nationale. Josée stond overal trouw aan de zijlijn. Op 36 jaar stopte Frans met voetballen.

Huwelijk en uitbreiding gezin

Op 20/08/1960 huwde Frans met zijn Josée en gingen ze in Dilbeek wonen.Een kleine zes jaar later bracht de ooievaar een zoon, Marc.

Redactie, communicatie, vertaling en reclame

Redactie, communicatie en vertaling vormden de rode draad door Frans zijn professionele activiteiten. Na 5 jaar bij het Laatste Nieuws ging Frans werken voor een reclamebureau.

De volgende stap was hoofdredacteur van de Nederlandse Editie “Bouwkunde en Belgian business”. Het werden 8 boeiende jaren.

Emeritus-Eredeken

Frans zijn laatste werkgever was Siemens, waar hij een nieuwe, complexe uitdaging aanging. Als hoofdredacteur van Siemphonie werd hij lid van de Raad van bestuur van de Belgische Vereniging van de Bedrijfspers en in 1987 zelfs Secretaris-Generaal en penningmeester. Op 11/01/1993 verleende Zijne Majesteit De Koning aan Frans de titel en het halssnoer van eredeken van de arbeid. Op 29/06/2000 werd dit mandaat bekrachtigd met de titel van Emeritus-Eredeken.

'In Leive blaaive plekke'

In de jaren 1994 en 1997 kreeg zoon Marc twee dochters "Maaike en Sara". Vrouwlief Josée wou dichter bij haar kleinkinderen wonen en drong aan op een verhuis. In 2001 verhuisden ze terug naar Leuven waar zij zijn blijven plakken.

Drama

Voor hun 45 jarige huwelijksverjaardag had Frans een etentje gereserveerd in restaurant "Angora" in Leuven. Josée verslikte zich aan tafel in een stuk vlees en liep naar de toiletten. Iets later kwam iemand uit het toilet gelopen die riep dat er een vrouw was gevallen in de toiletten. Josée overleed er ter plaatse op 28/08/2004. Er volgde een keiharde rouwperiode.

Draad terug oppikken

Frans zijn wereld draaide altijd rond zijn werk. Het was voor hem dan ook nieuw om zelf eten te moeten maken en verantwoordelijk te zijn voor het hele huishouden.

Frans besefte dat hij terug zin moest geven aan zijn leven en opnieuw moest buitenkomen. Op een dag in 2005 trok hij zijn stoute schoenen aan en stapte een reisbureau binnen in Leuven. Hij zei tegen een dame 'Mevrouw, ik zou graag op reis gaan, maar jij moet mij zeggen waar ik naartoe moet, iets waar het rustig is maar waar er toch nog iets te beleven valt.' Het werd Benalmadena in Spanje. In zijn kamer kende Frans veel dode momenten. Ook op zijn ééntje het ontbijt nuttigen, viel tegen. Elke avond ging Frans een sangria drinken in het hotel. Hij werd al snel omringd door vele vrouwen. 'Allemaal bomma's', grapt Frans.

In Benalmadena leerde Frans een koppel kennen. Zij bellen hem nu nog steeds wekelijks op voor een babbel, wat hij enorm apprecieert.

In 2007 zag Frans  Jeannineterug, die 30 jaar geleden samen met Josée had gewerkt. Zij onderhouden nog steeds vriendschappelijk contact. 'Samen iets drinken/eten en af en toe een reisje, is toch leuker met twee', besluit Frans.