De senior van de maand december

Het jaar 2021 sluiten we af met Nieke Geets – officieel Leonie – onze senior van de maand december. Als je haar tegenkomt, zorg je er maar beter voor dat je haar Nieke noemt; ze heeft namelijk een hekel aan haar officiële naam. Ze geniet met volle teugen van lezen, breien en haar grote familie met maar liefst 4 kinderen, 10 kleinkinderen en 18 achterkleinkinderen. En daar heeft ze volgens ons alle recht toe, als je hoort hoe hard het leven voor haar al is geweest.

Nieke

De tweede wereldoorlog in Duitsland

Nieke werd in 1930 als jongste van 4 en enige dochter geboren onder de Romboutstoren in Mechelen en heeft daar ook de lagere school doorlopen. Ze had er graag nog langer gewoond, maar daar besliste het lot helaas anders over.
Toen ze 10 jaar oud was is de Tweede Wereldoorlog uitgebroken en heeft haar moeder haar meerdere keren naar Duitsland gestuurd. In 1942 is het voor Nieke de 3de keer en ze herinnert zich nog goed dat onderweg Keulen gebombardeerd werd. Op de trein waar ze zat was het pikdonker en het enige dat ze zag waren de flitsen van de inslag van de bommen terwijl de SS’ers de wacht hielden met hun geweren in de aanslag. Uiteindelijk heeft ze tot het einde van de oorlog in de barakken van Buchenwald, Weimar gezeten, een soort van gevangenis waar ook Nederlandse en Duitse gevangenen zaten. Elke ochtend om 5u ’s ochtends moest ze van haar plank komen, want een echt bed was er natuurlijk niet, om dan te voet naar de staalfabriek te gaan waar ze van 6u tot 18u achter een boormachine moest werken. Op de dag van de bevrijding was Nieke 14,5 jaar oud en ging ze met de Amerikanen terug naar West-Europa. Eénmaal in België had Nieke graag naar school gegaan, maar mocht ze niet van haar moeder, tot haar vader zijn connecties aansprak en ervoor zorgde dat ze in Wijgmaal naar de Ursulinen kon.

Tegenslagen maken Nieke sterker

Op 19-jarige leeftijd leerde Nieke haar echtgenoot kennen in het zangkoor Trinitas in Leuven. Samen kregen ze 4 kinderen, maar weer was het leven hard voor Nieke: haar man dronk nogal graag waardoor het moeilijk was om financieel rond te komen en ze haar plan moest trekken. Tijdens het interview leren we Nieke kennen als een dame met een grote overlevingsdrang en een sterk karakter en ook hier komt ze sterker uit. Ze scheidt van haar man en studeert in avondschool voor verpleegkundige terwijl ze ondertussen wat bij probeert te verdienen als verkoopster voor Tupperware of door ’s ochtends voor haar werk de burelen van een plaatselijke wijnhandelaar te gaan poetsen.

Altijd bezig

Tot aan haar wettelijk pensioen blijft Nieke werken in het ziekenhuis in Herent, en zelfs nadien blijft ze er nog halftijds werken tot ze 65 jaar is. In 1994 werd OKRA gesticht en werd Nieke lid. Van 2003 tot 2021 was ze dan ook afgevaardigd lid in de Seniorenraad, maar met de corona-situatie is ze daarmee gestopt. Ze heeft namelijk nog genoeg andere vrije tijdsbestedingen! Zo past ze vaak op haar achterkleinkinderen die haar heel graag zien en zorgt ze af en toe voor haar buurvrouw door ’s ochtends boterhammen te smeren en een tas koffie te brengen. Daarnaast speelt ze nog orgel en stuurt ze vaak berichtjes naar de familie via Whatsapp, zet ze zich in de zetel met een glaasje wijn en een goed boek of leert ze haar achterkleindochter hoe ze sokken kan breien.

Kortom, Nieke is een hele zorgzame en liefdevolle persoon en we hopen dat ze nog lang kan genieten van haar familie!