De senior van de maand juni 2021

Anna werd als vierde jongste van 10 kinderen geboren op 10 juni 1928 in Sint-Kwintens-Lennik.

Toen Anna 8 jaar was, verhuisde ze samen met haar ouders, broers en zussen naar de Waversebaan in Heverlee.  Ze ging naar de lagere school bij de Wittekappen in Leuven. Later volgde ze haar humaniora in het Heilig Hart in Heverlee waar ze noodgedwongen moest stoppen met studeren door de bombardementen.

Wanneer Anna vertelt over de oorlog, maakt dat nog steeds veel emoties bij haar los. ‘Het geluid van vliegende bommen is iets wat je voor eeuwig bijblijft. Lawaaierige vliegtuigen, loeiende sirenes, een teken dat iedereen de kelder moest induiken, soms voor een langere periode tot het iets rustiger werd.’

Het gezin is op een bepaald moment ook gevlucht voor de vliegende bommen en verhuisde terug naar Lennik waar het iets rustiger was. De schrik die Anna heeft gehad tijdens de oorlog is niet te omschrijven.

Na de oorlog is het gezin opnieuw ingetrokken in de ouderlijke woning in Heverlee.

'Zorgen voor' is de rode draad

De 10 kinderen trouwden een voor een en ook Anna stapte in 1951 in het huwelijksbootje met Alfons. Het kersverse paar trok in bij Anna’s ouders. In de ouderlijke woning werden Alfons en Anna de trotse ouders van drie dochters.

In 1956 verhuisden Alfons en Anna naar Heverlee. In 1957 werd een vierde dochter geboren. Hun gezinnetje was compleet.

Anna is altijd huisvrouw geweest. Zorgen voor vier kinderen is tenslotte op zich al een fulltime job.

‘Zorgen voor iemand’ liep als een rode draad door Anna’s leven. Zij hielp altijd waar ze kon op vrijwillige basis, niets was haar te veel.

Bezige bij

Verveling kende Anna niet, ook niet na het overlijden van haar man Alfons in 2006. Naaien, tuinieren, kaarten, lezen en fietsen het zijn allemaal activiteiten waarvoor Anna graag tijd maakt.

Anna is al jaren aangesloten bij de vereniging Vl@s, de Vlaamse Actieve Senioren en is vaak aanwezig op knutselnamiddagen. Onze senior van de maand kijkt hier altijd enorm naar uit.

In het lokaal dienstencentrum Ruelenspark gaat Anna op regelmatige basis een kaartje leggen. Thuis wegkwijnen, is niet aan deze kranige 90-plusser besteed.

Na een ingreep in 2017 werd Anna voor herstel opgenomen in d'Eykenbrug voor 1 maand. Daar maakte zij kennis met de dagopvang. Na haar ontslag in kortverblijf werd Anna ingeschreven voor de dagopvang voor 3 x per week. Zij wordt dan thuis opgehaald door de MMC (Minder Mobiele Centrale), Eénmaal toegekomen in de dagopvang, begint de dag met een drankje in een groepje van +/- 10 mensen. Verder wordt de krant voorgelezen en dan wisselen de mensen van gedachten over de nieuwsberichten. 's Middags eten ze samen een warm middagmaal om daarna te rusten tot 14 uur. Na het dessertje volgt dan een gezellig samenzijn, een babbel, een spel …

Snel tevreden

Anna staat heel positief in het leven. Alleen de coronatijden zijn een beetje een domper op de levensvreugde. Samenzijn mocht niet meer, kinderen mochten nauwelijks op bezoek komen.

Met haar 93ste verjaardag in het verschiet, zit een etentje met de voltallige familie er nog steeds niet in. Maar de (klein)kinderen hebben een mini-feestje in open lucht geregeld, rekening houdend met de coronamaatregelen die op dat moment moeten gevolgd worden. Anna kijkt er enorm naar uit, ook al is het vanop afstand. Uitgerekend op haar verjaardag krijgt Anna ook haar 2de COVID-19 vaccinatie.

Tijdens het interview straalt Anna zo veel positieve energie uit dat het aanstekelijk werkt. Bij Anna kom je altijd buiten met een glimlach, geen twijfel mogelijk.

Vanwaar haar positiviteit? ‘Als je als 4de jongste van 10 kinderen opgroeit, heb je niet veel te zeggen, en ben je rap content’, besluit ze.