August Carpentier is onze senior van de maand november 2023

Maak kennis, met August Carpentier, onze senior van de maand november. Hij is begeesterd door toneel en treedt nog steeds op in rusthuizen.

August

Onze senior van de maand november is op 16 januari 1941 in Vilvoorde geboren. Hij is de oudste van negen kinderen, zes jongens en drie meisjes. Zijn vader is een Waalse arbeider waardoor hij thuis altijd Frans spreekt. Hij groeit op in Diegem en mag al vanaf het zesde studiejaar naar het college in Vilvoorde. Zijn studies worden in het Nederlands gegeven, waardoor August perfect tweetalig is.

August en zijn gezin leven op de rand van de armoede, waardoor er nauwelijks middelen zijn om te studeren. 'Het jammere is dat je niet geboren wordt waar je wilt, dus mijn studies waren beknopt door de weinige financiële middelen', zegt August daar zelf over. Maar hij blijft niet bij de pakken zitten en begint meteen te werken nadat hij zijn diploma heeft behaald.

Van verzekeringen in het Brusselse

In 1960 begint hij te werken bij de Federale Verzekeringen in Brussel, maar daar blijft hij maar een jaartje voor hij overstapt naar een andere verzekeraar. Bij Groep Josi blijft hij ook maar een jaar, waarna hij een betere baan vindt bij verzekeraar Assubel (het latere Allianz). Daar blijft hij zeven jaar en maakt hij brandpolissen op.

Ondertussen leert August zijn vrouw kennen in ‘66 tijdens het uitgaan in de toenmalige Zoeloe-bar op de Vismarkt. Ze trouwen op 14 oktober in ’67 in Diegem. Na hun trouw wonen ze eerst in Evere, maar na een jaar ellende door waterschade verhuizen ze naar Machelen. Daar wordt hun eerste dochter geboren, maar na een jaar verhuizen ze terug naar Wijgmaal, waar Augusts vrouw vandaan komt. Daar wonen ze tien jaar en wordt ook hun tweede dochter geboren, waarna ze een huis in Herent bouwen.

Naar verzekeringen in Leuven

Omdat de kinderen naar school gaan in Leuven, beslist August om te solliciteren bij Stella Artois zodat hij voor de kinderen kan zorgen terwijl zijn vrouw in Brussel werkt. Bij Stella Artois mocht hij meteen bij de commerciële dienst beginnen waar hij samen met de vertegenwoordigers de trajecten naar de cafés organiseert. Na een tijdje maakt hij de kortingen op – grote handelaars kregen namelijk een korting voor het bestellen van dranken. Ook de openingstaksen nam August voor zijn rekening, waarbij de maandelijkse huur werd omgezet naar jaarhuur en daar het drievoud door Stella Artois werd betaald aan de Leuvense douane om een café te kunnen opendoen. Dat bedrag werd dan terug gerecupereerd in stukjes via de maandelijkse huur die het café aan Stella Artois betaalde.

Als de openingstaks wordt afgeschaft, komt August op de personeelsdienst terecht waar hij opnieuw verantwoordelijk is voor de verzekeringen. De vrachtwagens moeten verzekerd worden, maar ook alle vertegenwoordigers en particuliere auto’s. Hij moet alle schadegevallen invullen, waardoor hij dat nu blindelings kan. ‘Dat waren toch zeker een vijftigtal camions, en die auto’s van de vertegenwoordigers en particulieren… Het waren er zeker héél veel’, vertelt August.

Op rust, maar toch niet helemaal

Op z’n 55ste gaat August met brugpensioen en zorgt hij voor de kinderen tot zijn vrouw op haar 60ste ook met pensioen gaat. August neemt lessen om met een caravan te gaan rondreizen – zijn vrouw was allergisch voor gluten en dan is een eigen keukentje in een caravan wel zo handig – en ze trekken onder andere naar Frankrijk, Italië, Sicilië en Hongarije met zijn zus en schoonbroer. August en z’n vrouw beginnen aan de voorbereidingen voor hun jubileumfeest, als zij plots overlijdt aan een hartaanval. Ze zijn dan net geen 50 jaar getrouwd. ‘Je hebt helaas geen vat op het leven’, klinkt het bij August.

Ondertussen geeft August al 15 jaar schaaklessen op Seniorama en neemt hij deel aan verschillende activiteiten, waaronder de slam poëzie. Daar vertelt hij een mooi gedicht over het verlies van zijn vrouw en dat grijpt Bernardine die haar man nog niet lang verloren heeft, enorm aan. Ze besluit om hem aan te spreken en zo geschiedde. Ze wonen nu al enkele jaren samen.

Het Ketje

Onze senior is gepassioneerd door toneel en heeft met zijn toneelgroep bijna overal een stuk gespeeld. Zo heeft hij zelfs in de Schouwburg gestaan! Hij treedt ook op in rusthuizen waarbij hij een gedichten van onder andere Toon Hermans brengt. De fascinatie begon toen hij eens op de radio Het Ketje van Renaat Grassin hoorde. Dat liet zo een indruk na dat hij na het na jaren nog steeds vol passie tijdens ons interview kan voordragen. Wat een talent!