Motorrijder bij de Federale Wegpolitie: een boeiende job, boordevol uitdagingen
In het kader van #Employerbranding zet de kalender 2023 van de Federale Politie in oktober de Federale Wegpolitie (WPR) in de kijker. Eerste commissaris Francis Van de kerckhoven en inspecteur Annelies Sas, twee gepassioneerde collega’s, geven je een inkijk in hun specifieke manier van werken op de autosnelwegen.
26 verkeersposten
Er zijn niet minder dan 26 verkeersposten verspreid over het nationale grondgebied. Een ervan is die van Daussoulx, die samen met Achêne de volledige provincie Namen bestrijkt. Aan het hoofd ervan staat eerste commissaris Francis Van de kerckhoven sinds 2008. "Ik heb de leiding over een dertigtal mensen, voornamelijk motorrijders", legt hij ons uit.
Na zijn opleiding aan de rijkswachtschool in 1983 ging Francis Van de kerckhoven vrij snel naar de Federale Wegpolitie. "Na enkele jaren bij het Mobiele Legioen te hebben gewerkt, heb ik gesolliciteerd voor de functie van opleider bij de Nationale Politieacademie, om vervolgens adjunct-postchef in Achêne te worden en daarna verantwoordelijke in Daussoulx. Tegelijkertijd bleef ik docent aan de politieschool van Namen. Het is voor mij echt verrijkend om met nieuwe kandidaat-politieagenten te praten en mijn ervaring te delen", lacht de eerste commissaris.
Francis Van de kerckhoven
Een toevallige ontmoeting
Zoals hij zelf aangeeft, was de Federale Wegpolitie voor hem een heel natuurlijke keuze. "Toen ik mijn rijexamen deed, leerde ik een opleider kennen die de wegcode echt boeiend bracht. En ik heb altijd van motoren gehouden. Dus nadat ik geproefd had van alle verschillende materies bij de mobiele groep van de rijkswacht, aarzelde ik niet toen er een plaats vrijkwam bij de Federale Wegpolitie ..."
Maar sinds hij verantwoordelijke is, is hij niet meer zo aanwezig op het terrein: "Ik neem nog deel aan escortes en controles bij sommige gelegenheden, wat ik graag doe. Maar mijn tijd gaat vooral naar personeelsbeheer. Je moet 24 uur per dag beschikbaar zijn en het hoofd bieden aan alles wat er op de weg gebeurt. Op mijn 61e ga ik nog steeds met veel plezier werken, ik hou van mijn werk en de motor is een deel van mijn leven."
“Op mijn 61e ga ik nog steeds met veel plezier werken, ik hou van mijn werk en de motor is een deel van mijn leven."
Francis Van de kerckhoven
“Gekozen voor het echte werk”
Ook inspecteur Annelies Sas (30) is gebeten door de motomicrobe. Zij werkt bij de Federale Wegpolitie Antwerpen, verkeerspost Brecht, en dat sinds 2019. “Ik startte na mijn basisopleiding bij de verkeersdienst van de Lokale Politie Antwerpen. Ondertussen kreeg ik ‘motardkriebels’, behaalde ik mijn rijbewijs, kocht een moto, kwam in contact met mensen uit Brecht en dacht: waarom zou ik dit alles niet combineren? Motorrijden is mijn passie en dus moest ik wel kiezen voor de Federale Wegpolitie en voor ‘het echte werk’. Ons takenpakket ziet er helemaal anders uit en onze jobinhoud is heel specifiek: interventies op de autosnelweg, EU-toppen, escortes, wielerwedstrijden … Het is heel afwisselend werk en alle dagen zien er anders uit. We komen in contact met alle soorten van criminaliteit. De escortes bij EU-toppen doe ik het liefst: zo heb ik al delegaties uit Laos, Bulgarije, Egypte, Nederland enzovoort mogen begeleiden. Toen de Tsjechische president naar België kwam, was ik escortechef! Bij zulke opdrachten werken we samen met collega’s van andere verkeersposten en dat verloopt altijd uitstekend. De sfeer zit altijd goed. We krijgen ook veel vrijheid in onze opdrachten. Interventies kan je afwisselen met patrouilles, met controles, met het afwerken van pv’s … De ene dag met een dienstvoertuig, de andere met een anonieme wagen of met de moto: je kiest meestal zelf hoe je je taken invulling geeft. En ja, sommige ongevallen op de autosnelweg zijn heel zwaar met gevolgen die niet altijd aangenaam zijn om te zien. Eerstelijnshulp bieden en dankbare burgers helpen die bovendien respect tonen voor wat je doet: dat geeft mij enorm veel voldoening.”
Annelies Sas
“Motorrijden is mijn passie en dus moest ik wel kiezen voor de Federale Wegpolitie en voor ‘het echte werk’. Ons takenpakket en onze jobinhoud zijn heel specifiek.”
Annelies Sas
Zweten en zwoegen voor dat brevet
In totaal telt de Federale Wegpolitie iets minder dan 1000 personeelsleden, voornamelijk operationelen, die worden bijgestaan door enkele burgerpersoneelsleden. Ze zijn actief op de autosnelwegen en gelijkgestelde wegen, ten dienste van de veiligheid van de bevolking en de verkeersvlotheid. Terwijl de auto's meer worden ingezet bij ongevallen of controles, worden de motoren meer gebruikt bij snelheidsacties, vip-escortes en wielerwedstrijden.
“Om gebrevetteerd motorrijder te worden bij de WPR, een traject van ongeveer 6 à 8 maand in totaal, volg je eerst de opleiding ‘generalist’ tijdens twee maanden”, vertelt inspecteur Sas. “Je krijgt theorie rond alcohol en drugs, verkeerswetgeving … Wie voor het profiel ‘specialist’ kiest, krijgt vervolgens de opleiding ‘MoCy’. Die bestaat uit theorie rond zwaar vervoer, tachograaf, ladingzekering enz., gevolgd door het praktijkgedeelte op de moto. Eerst rijd je een paar dagen met een BMW GS en dan ga je de weg op met de grotere BMW-modellen (de Federale Wegpolitie heeft resoluut gekozen voor de BMW RT 1250 die maar liefst 250 kg weegt) voor escorteritten, Ardennenritten, snelle manoeuvres in Beauvechain, een dagje op het circuit van Zolder … Mijn lengte (1m84) speelde (speelt) zeker in mijn voordeel. Ik heb gezweet en gezwoegd om dat brevet te behalen en om die badge te kunnen opspelden. Ik ben er heel erg fier op.” (Bij de gebrevetteerde motorrijders ligt het heel gevoelig om te zien hoe sommige collega’s die badge op hun uniform hangen, zonder dat ze daartoe de voorziene opleiding kregen, nvdr.)
Welk profiel?
Wat is eigenlijk het 'ideale profiel' om bij de Federale Wegpolitie te gaan werken? "Een uitgesproken liefde voor rijden, dat is de basisvereiste! In deze job ben je 80% van de tijd op de baan. Je moet ook bereid zijn om in weer en wind buiten te werken, in shiften te werken en 's nachts te werken. Maar het is een echte passie!"
“Het maakt geen verschil of je pas afgestudeerd bent of al 20 jaar meedraait”, vult Annelies Sas aan. “Zolang je maar gemotiveerd en leergierig bent. Wie graag ‘generalist’ blijft, kan dat. Je kan je specialiseren in de verkeerswetgeving, in het maken van schetsen … Er is voor iedereen wel iets om te doen. Er is wel één grote basisvereiste voor wie motorrijder wil worden bij de WPR: je mag absoluut geen schrik hebben op de moto. Anders begin je er beter niet aan! De opleiding verloopt stapsgewijs waardoor je beetje bij beetje meer vertrouwen en voeling met de moto krijgt. In kleine groepjes leer je sneller rijden, afwisselend met verschillende docenten, waardoor je heel veel - en snel - leert.”
Als Francis nog een laatste tip zou hebben voor geïnteresseerden, wat zou dat dan zijn? "Een carrière bouw je stap voor stap op, dus ik zou aanraden om eerst een paar jaar het basispolitiewerk te leren en als je geïnteresseerd bent in verkeer, ben je welkom bij ons! ", besluit de chef van de verkeerspost van Daussoulx.
“In Brecht staan bijna altijd plaatsen open”, volgens Annelies Sas. “Kom gerust eens langs voor een gesprekje en ontdek zelf welke mogelijkheden de Federale Wegpolitie biedt.”
Respect als ordewoord
Ook al worden de agenten van de Wegpolitie niet altijd met open armen ontvangen door de bevolking, toch blijft respect voor de burgers het parool. "Spijtig genoeg is dit begrip aan het verdwijnen. We maken er een erezaak van om hen altijd te respecteren. We weten dat het de burgers zijn die ons betalen, zij zijn onze partners. We spreken hen bijvoorbeeld nooit met 'jij' aan."
“Als ik mijn stem al eens durf te verheffen, krijg ik – in tegenstelling tot mijn mannelijke collega’s - gegarandeerd een opmerking als Zeg, ge moet zo niet roepen”, besluit Annelies Sas. “Het gebeurt ook wel dat mannelijke vrachtwagenchauffeurs enkel tegen mijn collega praten, maar dan zorgen wij ervoor dat zij wel met mij moeten communiceren, dat ze ook mij moeten respecteren. Sommigen proberen bij mij wat meer medelijden te wekken en wat meer gedaan te krijgen, maar ik laat kordaat merken dat het bij mij niet pakt. Laat ze maar doen. Ik laat me niet afschrikken en ben van plan om deze job nog heel lang te blijven uitoefenen. Het is mijn droomjob.”
En in tegenstelling tot wat sommige mensen denken, heeft de Federale Wegpolitie geen invloed op het bedrag van de opgelegde boete wanneer die wordt uitgedeeld. “Voor ons is verbalisering nooit het doel op zich. De bedragen worden bepaald door de hogere instanties, de politieke wereld en justitie. Wij geven altijd de voorkeur aan opvoeding en preventie, want daar komen de excessen vandaan ...”
