Toespraak van de Korpschef op de herdenkingsdag van de moord op Thomas Monjoie

Allen met uw hoedanigheden, titels en verdiensten,

Beste collega's en vrienden,

Wij zijn hier vandaag bijeen om de nagedachtenis te eren van Thomas Monjoie, die op 10 november 2022 op tragische wijze om het leven gebracht werd en om onze niet-aflatende steun te betuigen aan Jason, die die dag eveneens aangevallen werd. 

Op deze herdenkingsdag nemen wij een moment om samen stil te staan, te herinneren en nooit te vergeten. Ons beroep stimuleert ons om te blijven doorgaan en elke dag “on duty” te zijn ten dienste van de bevolking. De minuut stilte die wij daarna in acht zullen nemen, is dus essentieel voor onze veerkracht: remember and never forget. Deze woorden moeten in eenieder van ons weerklinken tijdens deze minuut stilte.

Ik wil hierbij Winston Churchill citeren: « Succes is niet definitief, een mislukking is niet fataal: het is de moed om door te gaan wat telt. » Samen moeten we blijven vooruitgaan, om de nagedachtenis van Thomas te eren en Jason te steunen. 

Ik ben vandaag ook in gedachten bij al onze naasten. De opofferingen die politiemensen doen en de uitdagingen waarmee ze geconfronteerd worden, zijn immens, en de steun van de naasten is van onschatbare waarde. Zonder deze steun zou het voor ons moeilijk zijn om onze gemeenschap te blijven beschermen en dienen. Ik zou mijn dankbaarheid en mijn respect willen uitdrukken voor de families en de vrienden van de politiemensen. Hun liefde en hun begrip zijn essentiële pijlers die het voor politiemensen mogelijk maken om de gevaren en de beproevingen van hun beroep te trotseren. Bedankt aan jullie allemaal voor jullie niet-aflatende steun.

Zelfs in de meest sombere momenten vinden we redenen om te blijven hopen. De samenwerking tussen de politie en de professionals op het vlak van geestelijke gezondheid biedt een sprankje hoop voor onze gemeenschap.

Sinds 10 november 2022 is er een aanzienlijke toenadering tot stand gekomen tussen de politiewereld en de sector van de geestelijke gezondheid. Deze toenadering, die voortkomt uit de wil om te begrijpen en samen te werken, is een bewijs van de veerkracht van onze organisatie en van onze openheid van geest, symbool van PolBruNo.

De politiemannen en -vrouwen - en ik wil hen in jullie bijzijn hiervoor bedanken - hebben aanvaard de verpleegkundigen en de artsen uit de psychiatrische wereld te ontmoeten. Deze professionals van de geestelijke gezondheid hebben hun expertise en hun ondersteuning aangeboden door zich op het terrein te begeven, en hebben zo een brug gelegd tussen twee sectoren die vaak als aparte werelden beschouwd worden.

Deze dialoog en deze samenwerking bieden ons hoop. Ze laten zien dat het zelfs in de meest sombere momenten, mogelijk is om door te gaan. Ze herinneren ons eraan dat luisteren en samenwerken onze dienstverlening aan de bevolking kan verbeteren en onze gemeenschap kan versterken.

Deze toenadering heeft een kwalitatieve verandering teweeggebracht op het terrein. Onze politiemensen kunnen steeds meer rekenen op partners die meer gepersonaliseerde antwoorden kunnen geven op vaak zeer kwetsbare situaties waarmee onze eerste lijn geconfronteerd wordt. Het antwoord dat wij als openbare dienst kunnen bieden, is niet langer zwart of wit, Nixon-procedure of geen Nixon-procedure; er zijn nu immers een hele reeks antwoorden die gegeven kunnen worden. Deze bruggen en deze kwalitatieve verandering geven zin aan het politiewerk, een invulling die ons vandaag moet bezielen in onze opdracht ten aanzien van onze gemeenschap.

Deze bruggen moeten versterkt worden door deze samenwerking te ondersteunen, maar vooral ook door aan alle eerstelijnsactoren reële en duurzame middelen aan te reiken. De hoop voor de toekomst is dat we niet langer alleen zijn. We hebben de andere terreinactoren nodig, die net als wij partners zijn van onze gemeenschap.

Twee jaar na de aanval waarvan Thomas en Jason het slachtoffer geworden zijn, is de situatie in de Noordwijk nog steeds complex. Wij blijven ons inzetten om de veiligheid in de wijk te verbeteren. We hebben de politieaanwezigheid opgevoerd, met name dankzij de inspanningen van de politiemensen van Commissariaat 5, de collega’s van Thomas en Jason, maar ook dankzij de solidariteit binnen de Zone, afkomstig van de andere commissariaten en de gecentraliseerde eenheden zoals de Brigade Beveiliging van het Vervoer, het Bijstandsteam/Team d’appui en de Hondenbrigade. 

Wij zullen doorgaan met het plannen van de operaties en het uitsturen van onze manschappen om de veiligheid en het samenleven op het grondgebied van het Commissariaat te verbeteren. De acties op het terrein en de politionele zichtbaarheid op het grondgebied van Commissariaat 5 nemen nog steeds een essentiële plaats in. Maar dat kunnen we niet alleen doen.

Vaak wordt gezegd dat de politiediensten slechts een schakel in de veiligheidsketen zijn. In deze wijk is dat overduidelijk waar. 

De Noordwijk, die als regionale hotspot geïdentificeerd werd in de strijd tegen de handel in verdovende middelen, staat centraal in onze gecoördineerde inspanningen. Samen zullen we de beste resultaten bereiken. Samenwerken met onze huidige partners, nieuwe partners vinden en van hen bijleren, is essentieel om de burgers te kunnen dienen.

De wijk zoals wij hem vandaag kennen, zal - naar wij hopen - niet meer dezelfde zijn over enkele jaren, zelfs niet op stedenbouwkundig vlak. Ik heb hoop op een gunstige evolutie van de situatie.

Op 10 november 2022 werden twee politiemensen aangevallen, enkel en alleen omdat ze politiemensen waren. Geweld tegen politieambtenaren is onaanvaardbaar. De veiligheid van onze politiemensen is van essentieel en primordiaal belang. Zonder deze veiligheid kunnen onze politiemannen en -vrouwen op het terrein hun opdracht ten dienste van de bevolking niet uitvoeren. Wij zullen steeds blijven werken aan de veiligheid in onze wijk. Elke dag gaan wij vastberaden door, ter nagedachtenis van Thomas.

Een onontbeerlijke opdracht om samen te leven in onze maatschappij. Wij zijn van de politie en daar zijn we trots op. Steeds aanwezig, dag en nacht, wisselen we elkaar voortdurend af. Een opdracht waarop we allen trots zijn. Een opdracht waarvoor wij ondersteund moeten worden om hem veilig te kunnen uitoefenen.

Het politiewerk heeft een impact op elk van ons. Onze opdracht is nobel, essentieel, maar soms moeilijk.

De opdracht is bovendien nog moeilijker als we ons niet gesteund of gehoord voelen. De aanwezigheid van jullie allemaal hier vandaag is een belangrijke steunbetuiging voor ons Politiekorps.

Wij zullen ons blijven heropbouwen, maar wij vergeten dit niet. Ik vraag jullie dus om nu een minuut stilte in acht te nemen ter nagedachtenis van Thomas Monjoie, politieambtenaar van Commissariaat 5 van de Zone PolBruNo, die van het leven beroofd werd op 10 november 2022.

United we stand: Remember and never forget.